Sejm znowelizował Prawo atomowe i ustawę o ochronie przeciwpożarowej

&lt![CDATA[

Za nowelizacją opowiedziało się 405 posłów, 2 było przeciw, 1 wstrzymał się od głosu.

Rządowa nowelizacja ustaw Prawo atomowe i ustawy o ochronie przeciwpożarowej została przygotowana przez resort środowiska. Jak czytamy w ocenie skutków regulacji, ustawa ma na celu zapewnienie najwyższego możliwego do osiągnięcia poziomu bezpieczeństwa jądrowego i ochrony radiologicznej w Polsce. Jej celem jest też dostosowanie go do europejskich i światowych standardów, które cały czas są podnoszone.

„Przyjęcie projektu pozwoli na dostosowanie polskich przepisów do aktualnych europejskich i światowych standardów, wyników badań naukowych oraz doświadczeń międzynarodowych w zakresie ochrony radiologicznej i bezpieczeństwa jądrowego” – czytamy w ocenie skutków regulacji ustawy. Dodano, że wdrożenie rozwiązań będzie się wiązało z dodatkowymi obciążeniami dla budżetu państwa w wysokości około 9-15 mln zł rocznie. Wydatki poniosą również niektórzy przedsiębiorcy (głównie z sektora skupu złomu i przetwórstwa złomu metali oraz zarządcy budynków). Te jednak są trudne do oszacowania.

Wśród najistotniejszych problemów, które mają zostać rozwiązane dzięki nowelizacji, wskazano m.in. zwiększenie bezpieczeństwa stosowania promieniowania jonizującego w celach medycznych, zwiększenie transparentności działań organów dozoru jądrowego, wprowadzenie ograniczników dawek promieniowania jonizującego. W nowelizacji przewidziano również zwiększenie ochrony przed promieniowaniem jonizującym pracowników zewnętrznych; doprecyzowanie obowiązków i uprawnień osób sprawujących wewnętrzny nadzór nad działalnościami związanymi z narażeniem na promieniowanie jonizujące.

Nowelizacja ma również zwiększyć zaufanie społeczeństwa do ewentualnych decyzji inwestycyjnych w zakresie rozwoju energetyki jądrowej w Polsce.

„Dzięki wprowadzonym rozwiązaniom pracownikom, pacjentom i ogółowi społeczeństwa zapewniony zostanie najwyższy poziom ochrony radiologicznej” – powiedział podczas dyskusji w Sejmie Krzysztof Kubów (PiS). Poseł określił ustawę jako „bardzo dobrą”.

Alicja Chybicka (PO-KO) podkreśliła, że konsultacje nowelizacji trwały w środowiskach medycznych przez 4 lata. „Został w sumie wypracowany bardzo dobry kompromis” – oceniła. Dodała, że przepisy zawarte w nowelizacjach zabezpieczają zdrowie i życie osób, które mają kontakt z promieniowaniem jonizującym na terenie naszego kraju w oparciu o normy Unii Europejskiej.

Małgorzata Pępek (PO-KO) zauważyła zaś, że nowelizacja wprowadza do prawa rozwiązania, które dotychczas nie były w nim uregulowanie, np. obowiązek pomiaru stężenia radonu wewnątrz pomieszczeń w budynkach. „Wiadomo, że wdrożenie zaproponowanych rozwiązań będzie wiązało się z obciążeniami dla budżetu państwa w wysokości od 9 do 15 mln zł rocznie. Dodatkowe koszty mają ponieść również przedsiębiorcy (…)” – mówiła, dopytując o przewidywane koszty, które mają oni ponieść.

Odnosząc się do tego pytania, wiceminister środowiska Michał Kurtyka powiedział, że w większości przypadków dostosowanie do tych przepisów już nastąpiło. „Ci przedsiębiorcy w swoim najlepiej rozumianym interesie już dopasowali swoje funkcjonowanie do rygorów związanych z lepszą analizą, ze zwiększeniem bezpieczeństwa posługiwania się materiałami radioaktywnymi (…). W związku z tym nie widzimy tutaj jakiegoś znaczącego wpływu. Co więcej te koszty, nawet jeżeli by były, są rozłożone – mamy dwa lata na to, żeby ta ustawa i nałożone przez nią rygory – jeżeli chodzi o podmioty prywatne – zafunkcjonowała” – podkreślił.

Nowe rozwiązania mają obowiązywać po 30 dniach od daty ich ogłoszenia w Dzienniku Ustaw, z wyjątkiem zmian w ustawie o ochronie przeciwpożarowej, które mają wejść w życie 1 stycznia 2020 r.

]]
Więcej informacji

Prawo budowlane w Polsce

Prawo budowlane – najważniejsza polska ustawa z zakresu projektowania, budowy, nadzoru, utrzymania i rozbiórki obiektów budowlanych oraz zasad działania organów administracji publicznej w tym zakresie.

Ustawa reguluje także sprawy związane z:

  • ochroną środowiska podczas działań związanych z wykonywaniem rozbiórek, wznoszenia nowych obiektów i ich utrzymania
  • miejscem realizacji inwestycji i sposobem uzyskiwania pozwolenia na budowę oraz rozbiórkę, a także określeniem rodzajów robót budowlanych i budów niewymagających pozwolenia na budowę
  • oddawania obiektów budowlanych do użytkowania
  • prowadzeniem działalności zawodowej osób związanych z budownictwem (uprawnień do wykonywania samodzielnych funkcji w budownictwie, tzw. uprawnienia budowlane) i ich odpowiedzialnością karną i zawodową
  • prawami i obowiązkami uczestników procesu budowlanego
  • postępowaniem w wypadku katastrofy budowlanej.

Pierwszy akt prawny, w którym można dopatrywać się odpowiednika obecnej ustawy Prawo budowlane, powstał 16 lutego 1928 roku. Było to rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o „prawie budowlanym i zabudowaniu osiedli”. Przepis ten był bardzo obszerny, liczył aż 422 artykuły i jako rozporządzenie wydany został z mocą ustawy (wg przedwojennych uregulowań prawnych zawierał artykuły). Tak duża liczba umieszczonych w nim artykułów absolutnie nie oznacza jednak, że był on bardziej złożony i skomplikowany od obecnych przepisów. Jego objętość wynikała wyłącznie z prostego faktu, że obszar kodyfikacji w nim zawartej był bez porównania szerszy niż w obecnej ustawie Prawo budowlane. Oprócz dzisiejszych kwestii wchodzących w sferę zainteresowania Prawa budowlanego znalazły w nim miejsce liczne zagadnienia z zakresu dzisiejszej ustawy o gospodarce nieruchomościami, ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ochrony przeciwpożarowej, prawa cywilnego, ustawy o drogach publicznych, prawa lokalowego czy wreszcie dzisiejszych przepisów techniczno -budowlanych dla części obiektów budowlanych.

Ostatni przedwojenny tekst jednolity rozporządzenia z 1928 roku ukazał się w Dzienniku Ustaw nr 34 z 17 kwietnia 1939 roku pod pozycją 216.

Dowodem uniwersalności przedwojennego prawa budowlanego może być fakt, że zostało ono zastąpione przez nowe przepisy dopiero po ponad 33 latach, 13 sierpnia 1961 roku, kiedy to jego miejsce zajęła ustawa Prawo budowlane z 31 stycznia 1961 roku, opublikowana w Dzienniku Ustaw nr 7 z 1961 roku pod pozycją 46.

Ówczesna, pierwsza polska powojenna ustawa budowlana, była już znacznie odchudzona, liczyła zaledwie 96 artykułów i przetrwała jako akt obowiązującego prawa przez kolejnych blisko 14 lat, aż do l marca 1975 roku. O jej precyzji i jednoznaczności oraz adekwatności w opisie procesu budowlanego rzeczywistości lat 60-tych może świadczyć fakt, że w okresie wspomnianych 14 lat dokonano zaledwie dwóch niewielkich nowelizacji jej pierwotnego tekstu.

Od l marca 1975 roku weszła wżycie kolejna, nowa ustawa Prawo budowlane. Jej wprowadzenie związane było z przeżywanym w tym okresie znacznym ożywieniem gospodarczym, związanym z chwytliwym hasłem „budowy drugiej Polski”, w sposób szczególnie duży przekładającym się na skalę rozpoczynanych i prowadzonych wówczas inwestycji budowlanych.

Ustawa ta zawierała tylko 71 artykułów, a ważniejsze zmiany to likwidacja funkcji inspektora nadzoru inwestorskiego (na całe 6 lat, aż do roku 1981, kiedy to w jednej z kolejnych nowelizacji inspektor nadzoru wrócił do tekstu ustawy), zniesienie wymogu zdawania egzaminu przy nabywaniu uprawnień budowlanych, zwanych wówczas „stwierdzeniem posiadania przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnej funkcji technicznej w budownictwie”, itd.

Transformacja ustrojowa początku lat 90-tych wymusiła rozpoczęcie prac nad całkiem nowym prawem budowlanym. Liczne rządowe, resortowe i środowiskowe projekty nowej budowlanej ustawy zasadniczej zostały scalone w 1993 roku w jeden rządowy projekt nowej ustawy i ostatecznie w dniu 7 lipca 1994 roku Sejm przyjął nową ustawę Prawo budowlane, z datą jej wejścia w życie określoną na l stycznia 1995 roku.

Formalnie obowiązuje ona do dnia dzisiejszego, z tym, że ilość nowelizacji, jakim podlegał jej tekst w ciągu 17 lat od momentu wprowadzenia powoduje, że już tylko w bardzo małym stopniu obecne jej zapisy przypominają te, z którymi mieliśmy do czynienia na początku roku 1995.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *